vrijdag 16 juni 2006

baren en zogen

Ik heb mezelf nooit gezien als een 'geboren moeder', als in dat mijn karakter er ongeveer om schreeuwde moeder te worden. Mijn lichaam daarentegen heb ik wel altijd gezien als volledig gemaakt om voor te planten, te baren en te zogen. Het zal komen door mijn moeders fetisch voor vruchtbaarheidsbeeldjes. Ik heb altijd veel gelijkenissen gezien tussen de venussen van hoe-heet-hij-ook-al-weer waar haar huis mee volgeplempt is, en mijn eigen lichaam. En ik heb zodoende altijd maar aangenomen dat ik dan ook wel net zo vruchtbaar zou zijn. en daarbij zat ik er niet ver naast. Maar dat vruchtbaar zijn, niet meteen betekent dat je een ster bent in baren, kwam ik pak-um-beet 6 maanden geleden achter. Mijn lichaam, hoe veel gelijkenissen ook met de venus-van, bleek helemaal niet zo heel makkelijk in staat er een kind uit te werpen. Och ja, het lag natuurlijk ook aan mijn kleine negertje, die verkeerd lag en aan de pomp van de gyn, die eigenlijk jaren geleden al afgeschreven had moeten worden. Maar nu ik een paar dagen geleden heb ontdekt dat mijn lichaam ook al niet in staat blijkt te zijn fatsoenlijk te zogen, voel ik me door moeder natuur toch wel een beetje in het ootje genomen. Wat wordt hier voor een gek spelletje gespeeld? Heb ik vanaf mijn negende levensjaar voor niks die borsten meegesleept?
Maar als alles dan toch anders blijkt dan dat het altijd leek, dan wil ik toch wel hopen dat dat karakter van mij tòch helemaal geknipt blijkt voor het moederschap... Heb ik toch nog iets...